Gitara elektryczna
Najprostszy opis gitary elektrycznej może brzmieć tak: to gitara w której drgania strun są przekształcane w fale elektromagnetyczne i tak powstaje dźwięk. Pierwsza gitara elektryczna powstała w 1935 roku w Stanach Zjednoczonych. Najistotniejszym elementem gitary jest przetwornik, który wydobywa dźwięk z drgań elektromagnetycznych. Wizualnie gitara ta może przypominać klasyczną, tylko nie ma pudła rezonansowego, jednak przy zastosowaniu odpowiedniej techniki trudno nawet poznać, że to gitara. Na szczęście zawsze musi mieć struny i progi. Niektóre nietypowe gitary mogą mieć dwa lub trzy gryfy. Niektórzy gitarzyści potrafią przy odrobinie wiedzy zbudować własną gitarę elektryczną, zresztą pierwsza jej wersja powstała w domu kiedy pewien gitarzysta eksperymentował z drutami i prądem. Gra na takiej gitarze wymaga dużej wprawy i najlepiej zaczynać od gitary klasycznej i dopiero potem przejść na elektryczną. Wydobycie właściwego dźwięku to sztuka odnalezienia właściwego sposobu szarpania strun i ustawiania wszystkich przesterów. Cała elektryka musi ze sobą współgrać żeby uzyskać dobre brzmienie.